Menu

نقد فیلم قصر شیرین؛ میرکریمی به زمین بازی برگشت

دیجی‌کالا مگ – منبع جامع اخبار و مقالات تخصصی در حوزه‌ی تکنولوژی، بازی‌های کامپیوتری، فرهنگ‌ و هنر، سلامت و زیبایی و سبک زندگی

فیلم قصر شیرین ساخته رضا میرکریمی بعد از دو فیلم «امروز» و «دختر» که آثاری ناامیدکننده و ضعیف بودند، خوشبختانه خبر از بازگشت میرکریمی به یک مسیر متعادل‌تر دارد. فیلم هر چند نقاط ضعف زیادی دارد اما درنهایت تا انتها کش‌اش را حفظ می‌کند. بخش زیادی از این جذابیت هم به انتخاب بازیگران فیلم برمی‌گردد.

در نقد فیلم‌های جشنواره خطر اسپویل وجود دارد.

برخلاف اکثر فیلم‌ها که حضور کودکان و نوجوانان در آن نقطه ضعف است و اکثرا لوس از کار درمی‌آیند، دخترک و پسرک فیلم «قصر شیرین» آنقدر دوست‌داشتنی هستند که نیم ساعت ابتدایی فیلم را که هنوز کشمکش‌ها درست از کار درنیامده فقط به لطف حضور آنهاست که تحمل می‌کنید.

میرکریمی دوباره سراغ طبقه زیر متوسط رفته. داستان فیلم خیلی ناگهانی آغاز می‌شود و تا سر دربیاورید زنی که در نمای اول دیده‌اید با حامد بهداد چه نسبتی دارد و اصلا چرا جر و بحث می‌کنند زمان می‌گذرد.

از وقتی مرد با بچه‌هایش به دل جاده می‌زند، فیلم هم سرپاتر می‌شود. به طرز قابل‌توجهی از جزییات بصری گرفته تا درام پیشرفت می‌کند. تجربه خوشایند فیلم جاده‌ای «خیلی دور، خیلی نزدیک» نه به آن کمال اما در اینجا هم تا حدی تکرار می‌شود.

با این حال مشکل فیلم در رابطه مرد با بچه‌هایش است. رابطه‌ای که میزان خشم و استیصال مرد را نسبت به بچه‌هایش توجیه نمی‌کند. هیچ پس‌زمینه‌ای نداریم که چرا یک پدر باید نسبت به بچه‌هایش تا این حد بی‌تفاوت باشد. حضور زن دوم مرد و رابطه بین آنها به خصوص اینکه به زبان ترکی با هم حرف می‌زنند که انگار زبان مشترکی میان‌شان است که می‌تواند نقطه اتصال‌شان باشد، فیلم را جذاب می‌کند.

با این وجود فیلم می‌توانست از نماهای جاده‌ای استفاده بهتری بکند. شاهد تصاویر سینمایی‌تری باشیم. میزان تنش‌های دراماتیک فیلم بیشتر باشد اما تا همین جا هم فیلم رضا میرکریمی از یک سری استانداردها در داستان‌گویی برخوردار است که می‌شود به آن امید بست. از نداشتن یک نقطه عطف درست رنج می‌برد اما در عین حال یک ریتم درونی به خاطر جر و بحث‌های داخل ماشین و دیالوگ‌های دختربچه دارد که باعث می‌شود فیلم خسته‌کننده نشود و تا پایان منتظر جمع‌بندی کارگردان باشید.

مشکل بزرگ فیلم که توی ذوق می‌زند پایان سرهم بندی‌شده آن است. کاراکتر ما اصلا مسیر رستگاری را طی نکرده که حالا در آن سکانس آخر پیوند تازه‌ای با بچه‌هایش برقرار کند. که تازه پیوند ویژه‌ای هم برقرار نمی‌شود. اینکه با یک ویدیو و تداعی سکانس تصادف مرد متحول شود ساده‌انگارانه است.

«قصر شیرین» فیلم متوسطی است که از امکانات محدودش در یک زمینه‌هایی خوب استفاده کرده. یک فیلم جمع‌وجور جاده‌ای که احتمال می‌رود نامزد جوایز زیادی بشود.

برای آگاهی از آخرین اخبار و اطلاعات جشنواره فیلم فجر به صفحه ویژه جشنواره فیلم فجر ۹۷ در دیجی‌کالا مگ بروید.

The post نقد فیلم قصر شیرین؛ میرکریمی به زمین بازی برگشت appeared first on دیجی‌کالا مگ.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *